onze POËZIE

Zouden ze ons kunnen horen

Wie?

de wereld 

we zitten op nen boot, ik vermoed van niet

uit: laat ons drinken

Psss: deze pagina ziet er zoveel beter uit op je computer! Open me dus daar om te genieten van leuke poëzie (of lees het toch hier en klik op de naam van een gedicht. Toe maar!)!

Klikken maar!

(dit is trouwens zo'n Fwiet; een gedicht op maat, om af te geven aan die ene speciale persoon)

 

Kip aan 't spit

Rijg mij aan jouw spit 

En laat ons draaien

Tot we weer branden van verlangen 

 

Tenzij mijn vel zwartgeblakerd 

En mijn verlangen nog steeds rauw 

Stop dan met rijgen

Dan wil ik me niet meer aan je garen 

Zelfs geen tijdelijke steek in jouw leven

 

Ik heb me vergist

 

Laat mij jouw spit zijn 

Rijg je liefde aan mijn lichaam 

Hou van mij 

Aanbid mij 

Zie mij graag 

Ik wil meer

Kip aan ‘t spit 

Ik draai door 

Zoals kip aan ‘t spit 

liefde gaat door de maag laat me je spit zijn de maag is zuur maagzuur ik wil niet dat de liefde oplost of is de liefde basisch neutraliseert ze het zuur neutraal is saai laat me je spit zijn laat ons niet saai zijn laat ons verdwalen laat ons verstikken het doet maar even pijn 

Het verschil tussen vriendschap en liefde? 

Laat het de som zijn 

 

Zoals een plus een twee is

Zijn wij vijf min zeven

Een hypothetisch bestaand gegeven

 
 

(dit is trouwens zo'n Fwiet; een gedicht op maat, om af te geven aan die ene speciale persoon)

ZIVA

De wereld is klaar voor jou.
Je hebt geen idee hoe klaar de wereld is voor jou.
De Brusselse straten roepen jouw naam en
jouw kleine grote broer wijst ze jouw huis aan.
Hij staat op z'n tippen en wijst naar het topje.
Daar, onder dat dak, maakte hij plek voor jou.
Daar, onder dat liefdevolle dak, zal hij
de deugenieterij in z'n ogen delen met jou.

-zoals je truffels moet eten; niet één voor één maar een heleboel ineens-
Hij is klaar voor jou.

Je hebt geen idee hoe klaar hij is voor jou.
Ik zag hem als een tas koffie overlopen van liefde
wanneer jij jezelf in de buik van je mama en het hart van je papa legde.

In kleine bochtjes geplooid en gekruld.
Net zoals haar dat kan doen.

1

Of de handen van jouw mama,
wanneer ze enthousiast is.
Die dan beginnen wapperen om ruimte te maken
in de lucht en in haar hart

-en dat van jouw papa-
waarin jij je zacht kan nestelen.

Ze zijn klaar voor jou.
Je hebt geen idee hoe klaar ze zijn voor jou.
Om van je te houden, net als ik dat zal doen.

Groots en magisch.

Zoals Schotse bergen die we samen zullen beklimmen.
Jij voorop en ik met mijn handen in jouw rug.
Alsof het leven een tocht was

waarin wij met twee op zoek gaan naar het hoogtepunt.

-alsof er geen koude tocht was-
Waar geen bordjes maar het gevoel ons leidt.

 

Waar daar, op dat hoogtepunt,
de zwijntjes grazen.

Die net als ons steeds zoeken naar hoogtepunten,
naar diamanten in de grond of in onze handen,
die blijven graven naar geheimen die ik voor jou ontrafel,
en graven in de nieuwsgierigheid die ik stiekem in jouw rugzak stopte.

Want Ziva

Je hebt geen idee hoe klaar ik ben voor jou
Hoe ik stiekem hoop dat jij zwijnt.
En wij kunnen graven in elkaar.
Hoe ik stiekem hoop dat jij bloeit.
En ik je daarbij help eender waar.
Hoe ik stiekem hoop dat jij beleeft.
En ik niet hoeft te zeggen ‘ja maar’.
Hoe ik stiekem hoop dat jij krult.
Laat ons beginnen bij je haar.
Want Ziva,
Ik ben klaar.

3

2

 

Apollo

Wij rijden naar de maan

En op dat pad van 1,3 lichtseconden lang

Zijn wij enkel onbevreesd

 

hoewel onmogelijk want we zijn geen astronauten maar geliefden die wetenschappelijk niet onderbouwd zijn maar wel zweven in ons hoofd met ons voeten op de grond en dat dan liefde noemen en geen zwaartekracht

 

Maar bevreesd op dat pad 

Zelfs al is het kilometers lang 

Ben ik nooit 

Als gij bij mij zijt

 

WENS

Er staat een wensput in de hoek van de kamer.

Daarnaast staat een vrouw. 

Te oud om te dromen, te jong om te wensen. 

Alsof dat haar tegenhoudt 

Deze is voor liefde, zegt ze

 

De inwisselbare en variabele liefde 

Diegene die ik zo haat maar tenminste de tijd doodt

 

Deze is voor de fysieke liefde 

die dicteert of iemand de mentale verdient. Die roept en tiert

of de mond wordt gesnoerd wanneer de buren thuis zijn.

Deze is voor de financiële liefde 

Die bepaalt hoe lang we verbonden zijn door afbetalende huizen 

Ze is net zoals de crisis geen lachertje

Deze is voor de oude liefde

Die al lang vergeten zou moeten zijn

Maar die zich niet vergeten laat

 

Deze is voor de prille liefde 

Waar verwachtingen enkel teleurstellen

 

Deze is voor de onmogelijke liefde

Die zoals Romeo en Julia maar waar niemand sterft

 

Onder drukken

In een gesloten vat stijgt de temperatuur bij een toenemende druk.

In een gesloten vat stijgt de temperatuur bij een toenemende druk.

In een gesloten vat stijgt de temperatuur bij een toenemende druk.

 

Razendsnel. 

 

Soms wordt die druk te hoog.

Barst het vat uiteen en stroomt het over.

Wordt de grond onder mijn voeten te warm. 

En moet ik trappelen om te 

overleven.

 

Met mijn vingers in de lucht, alsof ik een vraag stel.

Ik heb er zovelen. 

Mijn ventiel zit vast.

 

Tis geen roest, tis verdriet 

Tis geen fout ontwerp, maar nu even wel 

Tis niet omdat ik geen vragen heb, maar omdat ik de antwoorden nog niet weten wil

Tis nog te vroeg.

De druk te hoog. 

De grond nog te warm.

 

Waarom? 

 

Ik mis je

Gij zou aan mijn ventiel gedraaid hebben.

Het zou de druk verlagen, de herinneringen doen stromen.

 

Tot wanneer mijn vat leegloopt en ik jou echo erin hoor galmen.

 

 

We schrijven een gedicht

tegen een berg aan

We schrijven een gedicht tegen een berg aan. Hij gaat zo omhoog dat het lijkt alsof we een vraag stellen. Een waar je enkel met wandelstokken op kan antwoorden. En met stapschoenen. Met dikke zolen die de woorden stevig in de grond duwen. Vereeuwigen. Die de woorden neerleggen ter herdenking. Zodat pas na 20 jaar de fossielen van onze vraagstukken terug te vinden zijn. Opgerold in hun eigen vraagtekens, als trilobieten met intonatie. En wanneer een bebaarde onderzoeker ze vervolgens blootlegt, blijven enkele woorden aan elkaar kleven. Zachtjes weekt hij ze los met trillende handen tot wanneer de vragen resoneren tegen het bergdal.

 

Wanneer worden wij week van elkaar?

 

Hoe we zullen vertellen 

Over een nacht

Heel zacht 

Zonder letters

Als strijdlustige bezetters

Zonder woorden te veroveren

Die medelijden toveren 

Hoe wij ons voor een moment zonder spijt

Ons aan elkaar rijmen met de tijd

En hoe wij terug op aarde landden

met de maan, in onze handen

ongerijmd 

Laat de maan maar staan

Ze heeft afgedaan

Met haar kraters en momenten

Lijkt ze meer op zielige oude venten

Dan op de sterren die schijnen 

Om erna weer te verdwijnen 

 

Ik moet stoppen met denken

In klinkers en in klanken

Tis soms echt om te janken

Want ik val niet te rijmen

Noch met woorden noch met het leven

Want hoe kan ik mezelf vergeven

Dat ik niet wilde zien

Hoe ik om kwart na tien

Me achter een deur stond te verstoppen

Waarop de dood stond te kloppen

 

En toen kwam gij aan mijn zij 

En ik had even geen zeer

Wij twee, niets meer 

Dan bestonden

Want hoe konden 

We ook anders

Tussen alle tegenstanders 

 

Blijf maar staan 

We moeten stoppen met denken 

Er geen aandacht aan schenken

De rijm

Waarvan wij geen slaven willen zijn

Want wij doen maar op 

Wie roept ons stop 

Straks is het leven op

Wij gewoon maar reden

Weg van zorgen, weg van schone schijn

En hoe ondraaglijk die soms kan zijn 

En ik dan vraag hoe het gaat 

En het al raad 

Hoe - Het gaat

En in de rit naar

Eeuwig kwamen we bij elkaar

Vergaten we de beesten, de feesten 

Niet de flessen in geesten

Hoe we in elkaar konden verdwijnen 

Zelfs al stoppen de sterren met schijnen

En er niets meer valt te rijmen

En hoe wij dan met laatste krachten

Zullen vertellen over een nacht

Wie had het ooit zo gek bedacht

Het was kwart na tien 

We hadden de dood nog nooit gezien 

 

 

omstandig

Wij zijn een samenloop van omstandigheden

 

Een samenloop is iets dat gebeurt dat je niet kan voorzien 

Voorzien is iets zien aankomen

Aankomen is bereiken

Bereiken is in verbinding komen met iemand

Iemand is de een of andere persoon

Een persoon is een individu

Een individu is een mens of persoon op zichzelf

Zichzelf is de nadrukkelijke vorm van zich

Zich is de voorwerpsvorm van een onderwerp

Een onderwerp is datgene waarover je spreekt

Spreken is taalklanken voortbrengen

Voortbrengen is maken

Maken is in de maak zijn, in voorbereiding

Voorbereiding is vooraf doen wat nodig is

Is is een klinker

Klinker is een vallend sluitijzer

er zijn geen resultaten voor sluitijzer

dat breekt met de regel

Een regel is een lijn waarop geschreven wordt

Wordt is ontstaan

Ontstaan is voortkomen uit

Uit is niet in

In is in de ruimte van

Van is het gescheiden zijn of worden van

Van is het gescheiden zijn of worden van

Van is het gescheiden zijn of worden van

Van is het gescheiden zijn of worden van

Hier komt alles samen

Je kan het een samenloop van omstandigheden noemen

Een samenloop is iets dat gebeurt dat je niet kon voorzien

 

Wij zijn een samenloop van omstandigheden

Hier blijven we samen…

CONTACT

poetry@poetrypigeon.com

 

Poetry Pigeon vzw

BE0745.421.640

  • Facebook
  • Instagram

Een duif broedt zo'n zestien tot twintig dagen in een eenvoudig, wat rommelig gemaakt nest. Als de jongeren geboren worden, zijn ze blind en bedekt met een dun geel dons. Na ongeveer 26 dagen kan het jong vliegen.

Dagen kunnen ook jaren zijn.

In ons geval.

(dit is geen gedicht, louter de harde waarheid)